20-01-2010

Hier weer een berichtje vanuit het veld.
Allereerst de meest belangrijke zaken namelijk dat iedereen van ons team nog steeds gezond is en de verpleegkundige op een blaarpleister na nog niemand heeft behandeld. De sfeer in het team is goed. Tot op heden is er geen sprake van geweld richting hulpverleners en elke keer als wij het kamp uit gaan worden we beveiligd door een gewapend escorte. Dus ondanks de berichten in de media en dat de sfeer in bepaalde delen van de stad grimmig is, gaat alles goed met een ieder. Later in deze nieuwsbrief kom ik terug dat de kreet “we passen goed op onszelf en elkaar” geen loze kreet is.
Zondag zijn weer alle reddingsgroepen bezig geweest met zoek- en reddings-opdrachten.


Vandaag hebben we geen levende slachtoffers onder het puin vandaan kunnen halen. Doordat er steeds meer tijd verstrijkt en daarmee de teruglopende overlevingskans, wordt de kans nog levende slachtoffers te kunnen bevrijden steeds kleiner. Vandaag hebben de teams dan ook vooral delen van de stad doorzocht waar nog weinig reddingsteams zijn geweest. Voor de mensen in deze wijken een teken dat ze niet vergeten worden. De wijze van optreden is dat het team lopend de wijk door gaat en de mensen aanspreken of ze nog plekken weten waar nog recent tekenen van leven onder het puin zijn waargenomen. Het valt vandaag op dat de wijken sterk verschillen in het type bebouwing, de sfeer die er hangt en soms ook de schade aan de huizen. Vandaag ben ik mee geweest met reddingsgroep Bravo en ik heb zelf kunnen ervaren dat er vandaag in de wijk waar zij waren ingezet er geen sprake was van een grimmige sfeer. Er kunnen gewoon gesprekken worden gevoerd met de lokale bevolking en soms wordt je toegeroepen “good job, good job”. Een kleine demonstratie van een zoekactie met een speurhond en een USAR-lid als “levend slachtoffer” kan al gauw rekenen op een toeloop van bewoners. Deze oefeningen zijn voor de honden nodig omdat ze ook een succesje nodig hebben. Een speurhond die alleen maar doden vindt, raakt gedemotiveerd. Na de kleine demonstratie was er veel meer begrip voor wat we als USAR team komen doen en dat we echt levende mensen onder het puin kunnen lokaliseren. Dat we soms ook iets voor de nabestaanden van overledenen kunnen betekenen blijkt als we een vader de zekerheid kunnen geven dat zijn dochter niet meer leeft. De vader had geprobeerd zijn dochter nog te bereiken, maar kon haar niet bereiken. Hij voelde zich nog erg onrustig, stel dat ze nog leeft! Wij konden deze vader de zekerheid bieden waar hij zo erg naar op zoek was. Hij bedankte ons met de woorden, dat hij zijn dochter nu aan God kon overgeven. Hij kon nu aan zijn verwerkingsproces beginnen. Onze arts heeft vandaag medische noodhulp kunnen geven in een Belgisch noodhospitaal. Ondanks het feit dat we geen succesvolle reddingen hebben kunnen verrichten, hebben we toch weer iets voor de mensen hier kunnen betekenen. Wat mij bij de reddingsgroep opvalt, is de manier waarop op elkaar gepast wordt en er continu aandacht is voor hygiëne om gezond te blijven in deze omstandigheden. Regelmatig worden de koppen geteld, hebben we iedereen? Daarnaast nooit alleen van de groep raken. Regelmatig tijdens de inzet de handen ontsmetten met speciaal desinfectie gel. Elkaar waarschuwen voor viezigheid op straat, zodat je schoen niet onnodig smerig worden, zo min mogelijk zitten op de grond en je rugzak niet op de vieze straat leggen, maar op een auto. Ook in het basiskamp is er steeds de aandacht voor hygiëne. Niet met je vuile laarzen in het slaap- en het eetgedeelte. Nu de reddingsfase langzaam haar einde nadert, komt ook de vraag bij ons en vast ook bij jullie naar boven wanneer we weer terug zullen zijn bij jullie in Nederland. De verwachting is dat we zeker nog een aantal dagen hier ingezet zullen worden. Een datum van terugkeer kunnen we pas geven als we daadwerkelijk opstijgen vanaf Haïti. Waarom? De situatie op de luchthaven is nog zo chaotisch dat vluchten uren later vertrekken of dat de luchthaven gewoon voor een periode gesloten wordt. Als de terugkeer dan alsnog op het laatste moment een dag later wordt zou dit naast onze teleurstelling van een verlaat vertrek ook voor jullie een onnodige teleurstelling zijn. Ondanks het feit dat wij weten dat jullie zo snel mogelijk de terugkeerdatum willen weten hopen we op jullie begrip dat dit nog even op zich laat wachten.

Als laatste wil het programma Netwerk dinsdagavond een flink deel van haar uitzending wijden aan USAR.NL. Zij zijn vanaf Eindhoven met ons meegereisd en hebben onze meerdere dagen gevolgd.
Marcel van Vugt
Informatieofficier USAR in het basiskamp in Haïti